Μια μητέρα, η Μάγος, χάνει το παιδί της. Βασισμένη σε ένα μείγμα παλιών λαϊκών δοξασιών και σε μια προσπάθεια να κρατήσει με κάποιο τρόπο ζωντανό τον γιο της, που μόλις πέθανε, κόβει και διατηρεί σε ένα βάζο ένα κομμάτι από τον πνεύμονά του. Έναν πνεύμονα που η ίδια τρέφει και ο οποίος εξελίσσεται σε ένα νέο ον, τον Μονστρίλιο, ένα σαρκοβόρο τέρας που μαθαίνει πώς να γίνει ξανά άνθρωπος.

Ο Μονστρίλιο ξετυλίγει το κουβάρι μιας αλλόκοτης ιστορίας, την οποία διατρέχει το πένθος, η αγάπη και η ανάγκη για αποδοχή του εαυτού. Ο κόσμος ήταν τρομακτικός. Χειρότερα. Εγώ ήμουν τρομακτικός μέσα σε αυτόν. Σε ένα σώμα που δεν είχα ιδέα πώς να χειριστώ, γράφει ο συγγραφέας σε αυτό το ασυνήθιστο μυθιστόρημα.

Ο Μεξικανός εμπνέεται από τον Κορτάσαρ, αλλά και τη Σβέμπλιν, τον Έικα, τη Λινκ και τον Νταλ και προφέρει ένα τερατώδες σύμπαν, που με στοιχεία από τη λογοτεχνία του φανταστικού και τη λογοτεχνία τρόμου διερευνά την υπόσταση της αγάπης άνευ όρων, ακόμα κι αν είσαι μια κουκουβάγια που νομίζει ότι είναι κόκορας, και ανασύρει τα πιο πρωτόγονα συναισθήματα.

Το πρωτότυπο γράφτηκε από τον συγγραφέα στα αγγλικά, που του πρόσφεραν την απαραίτητη απόσταση να εκφράσει τα συναισθήματά του και να δομήσει έναν λογοτεχνικά γκροτέσκο κόσμο που πειραματίζεται, θέτει ερωτήματα και προκαλεί. Με μια πλοκή παράδοξη και σπαρακτική, ο Σάμανο Κόρδοβα εξερευνά στο πρώτο του μυθιστόρημα τις συγκρούσεις γύρω από την ταυτότητα, τη σεξουαλικότητα, την αποδοχή, και προτείνει ένα είδος που με queer γλώσσα αποπειράται να αμφισβητήσει την παραδοσιακή αφήγηση και επαναδιαπραγματεύεται τη λογοτεχνική έκφραση.