Στα Γνωμικά και Αποφθέγματα ηθικά ο Λαροσφουκώ δεν ηθικολογεί, αλλά ηθολογεί: ανατέμνει τα ανθρώπινα ήθη με βλέμμα διεισδυτικό και οξύ, με ύφος πυκνό και επιγραμματικό, χωρίς εξωραισμούς και υπεκφυγές και χωρίς ίχνος από τη μονολιθικότητα της ηθικολογίας. Τα γνωμικά που ανθολογούνται στον παρόντα τόμο συναποτελούν ένα συναρπαστικό καλειδοσκόπιο οξυδερκών και συχνά απροσδόκητων παρατηρήσεων, που μας αποκαλύπτουν τον ανθρώπινο χαρακτήρα σε όλες τις πτυχές και τις αποχρώσεις του, ακόμη και τις λιγότερο κολακευτικες, χωρίς να αποσιωπούν ή να υποβαθμίζουν τις αντινομίες και τις ανακολουθίες του. Με τους σπινθηροβόλους στοχασμούς του, ο Λαροσφουκώ «μας έμαθε να σκεφτόμαστε και να ντύνουμε τις σκέψεις μας με φράσεις γεμάτες ζωηράδα, ακρίβεια και λεπτότητα», έγραψε ο Βολταίρος, ενώ ο Νίτσε είδε στα αποφθέγματα αυτά να «ανασταίνεται το πνεύμα των τελευταίων προχριστιανικών αιώνων».