Το γράψιμο, όταν γίνεται με σωστό τρόπο (όπως μπορείτε να είστε σίγουροι ότι πιστεύω για το δικό μου), είναι απλώς ένα διαφορετικό όνομα για τη συζήτηση: όπως ακριβώς κάποιος που βρίσκεται με καλή παρέα ξέρει ότι υπάρχουν πράγματα που δεν λέγονται· — έτσι και ένας συγγραφέας που κατανοεί τα όρια της ευπρέπειας και της καλής ανατροφής ξέρει ότι υπάρχουν πράγματα που δεν πρέπει να τα σκεφτεί: ο μεγαλύτερος σεβασμός που μπορείς να δείξεις στην αντίληψη του αναγνώστη είναι να κάνεις μια φιλική μοιρασιά και ν’ αφήσεις μερικά πράγματα στη φαντασία του, και μερικά στη δική σου.

Λώρενς Στερν, Τρίστραμ Σάντι,
τόμ. 2, κεφ. 11 (μτφρ. Έφη Καλλιφατίδη)